بذر



اعدام فرزاد کمانگر آسان بود . طنابي و گردني ، لگدي به صندلي زير پايش و شايد کمي التيام در شهوت آدم کشي جلاد.

نه تنها آسان بود که اجر اخروي آقايان را هم تضمين کرد. به قول معروف هم فال بود و هم تماشا. بالاخره آناني که آلوده اند به فساد و لواط و تجاوز بايد يک ثوابي هم بکنند براي پاک کردن گناهان کبيره شان.

اما ،

با بذري که مرگ فرزاد در روح و جان شاگردانش پاشيد چه ميکنند؟

اعدام انديشه ديگر به اين آساني ها نيست ها حضرات. گفته باشم.

******************************************

پ. ن :

ماههاست که در زندانم ، زنداني که قراربود اراده ام را ، عشقم را و انسان بودنم را درهم بشکند .

زنداني که بايد آرام و رامم ميکرد چون "برده اي سر براه " ،

ماههاست بندي زنداني هستم با ديوارهايي به بلنداي تاريخ . ديوارهايي که قرار بود فاصله اي باشد بين من ومردمم که دوستشان دارم ، بين من و کودکان سرزمينم فاصله اي باشد تا ابديت ،

اما من هر روز از دريچه سلولم به دور دستها ميرفتم و خود را در ميان آنها ومثل آنها احساس مي کردم و آنها نيز دردهاي خود را در منِ زنداني ميديدند و زندان بين ما پيوندي عميق تر از گذشته ايجاد نمود . قرار بود تاريکي زندان معناي آفتاب و نور را از من بگيرد ، اما در زندان من روئيدن بنفشه را در تاريکي و سکوت به نظاره نشستم.

قرار بود زندان مفهوم زمان و ارزش آن را در ذهنم به فراموشي بسپرد ، اما من با لحظه ها در بيرون از زندان زندگي کرده ام وخود را دوباره به د نيا آورده ام براي انتخاب راهي نو.

و من نيز مانند زندانيانِ پيش از خود تحقيرها ، توهينها و آزارها را ذره ذره ، با همه وجود به جان خريدم تا شايد آخرين نفر باشم از نسل رنج کشيدگاني که تاريکي زندان را به شوق ديدار سحر در دلشان زنده نگه داشته بودند.

اما روزي "محاربم " خواندند ، مي پنداشتند به جنگ "خدا"يشان رفته ام و طناب عدالتشان را بافتند تا سحرگاهي به زندگيم خاتمه دهند و از آن روز ناخواسته در انتظار اجراي حکم ميباشم.

اما امروزکه قرار است زندگي را ازمن بگيرند با "عشق به همنوعانم" تصميم گرفته ام اعضاي بدنم را به بيماراني که مرگ من ميتواند به آنها زندگي ببخشد هديه کنم و قلبم را با همه ي" عشق ومهري" که در آن است به کودکي هديه نمايم . فرقي نميکند که کجا باشد بر ساحل کارون يا دامنه سبلان يا در حاشيه ي کوير شرق و يا کودکي که طلوع خورشيد را از زاگرس به نظاره مي نشيند ، فقط قلب ياغي و بيقرارم در سينه کودکي بتپد که ياغي تر از من آرزوهاي کودکيش را شب ها با ماه وستاره در ميان بگذارد و آنها را چون شاهدي بگيرد تا در بزرگسالي به روياهاي کودکي اش خيانت نکند ، قلبم در سينه کسي بتپد که بيقرار کودکاني باشد که شب سر گرسنه بر بالين نهاده اند و ياد "حامد " دانش آموز شانزده ساله شهر من را در قلبم زنده نگهدارد که نوشت ؛ "کوچکترين آرزويم هم در اين زندگي برآورده نميشود " وخود را حلق آويزکرد.

بگذاريد قلبم در سينه کسي بتپد مهم نيست با چه زباني صحبت کند يا رنگ پوستش چه باشد فقط کودک کارگري باشد تا زبري دستان پينه بسته پدرش ، شراره ي طغياني دوباره در برابر نابرابريها را در قلبم زنده نگهدارد. قلبم در سينه کودکي بتپد تا فردايي نه چندان دورمعلم روستايي کوچک شود وهر روز صبح بچه ها با لبخندي زيبا به پيشوازش بيايند واو را شريک همه ي شادي ها وبازيهاي خود بنمايند شايد ان زمان کودکان طعم فقر وگرسنگي را ندانند ودر دنياي آنها واژه هاي "زندان ، شکنجه ، ستم ونابرابري" معناي نداشته باشد.

بگذاريد قلبم در گوشه اي از اين جهان پهناورتان بتپد فقط مواظبش باشيد قلب انسانيست که ناگفته هاي بسياري از مردم وسرزمينش را به همراه دارد از مردمي که تاريخشان سراسر رنج واندوه ودرد بوده است. بگذاريد قلبم در سينه ي کودکي بتپبد تا صبحگاهي از گلويي با زبان مادريم فرياد برارم : "من ده مه وي ببمه باييه خوشه ويستي مروف به رم بو گشت سوچي ئه م دنياييه " معني شعر : مي خواهم نسيمي شوم و"پيام عشق به انسانها" را به همه جاي اين زمين پهناور ببرم.

فرزاد کمانگر

بند بيماران عفوني ، زندان رجايي شهر کرج

مورخ 8/10/87

تاريخ نگارش ؛ 2/10/87 بند امنيتي 209 اوين

اندر باب کليپ جديد آرش و ارزشهاي جامعه

پري جان ! به نظرم اين اصلا عادلانه نيست.


کسي که در اوج شهرت باشد با انتشار اينترنتي يک فيلم آميزش جنسي خصوصي با خاک يکسان شود و از آن طرف ، يکي ديگر که رسما در فيلمهاي پورنوي امريکايي ايفاي نقش کرده مشهور شود و بر صفحه تلوزيونهاي ما ظاهر شود.


نفر اول به انحاي مختلف انتساب فيلم مزبور را به خودش تکذيب کرده






ولي نفر دوم برعکس به نوع رفتارش رسما مهر تائيد ميگذارد.











شراره ديانتي ( آيلار لي) ، اينروزها به همراه آرش در کليپي که بجز رنگ آميزي و گرافيک در بقيه موارد خصوصا شعر فاجعه است ، به مهماني خانه هاي ما ميايد:

امشب شب باحالاست
کف بزنين اي والله
دستا بالا اندشه
کف بزنين اي والله
دستا بالا دستا بالا گوگوليم
تو حال و حوليم همه شنگوليم
الي اخر. . .






اما شايد نيمه پر ليوان اين باشد که براي ما مردمي که رفتارهاي جنسي -خصوصا براي جنس مونث- برايمان تابوست ، حضور آيلار به همراه آرش ، تربيت اين مفهوم است که به قول مرحوم فروهر در فيلم سوته دلان به ما چه که " زير لحاف کرباسي چه ميدونه کسي چه ميکونه کسي!" هر چند رفتار خانوم ديانتي همچين زير لحاف هم نبوده باشد.

و جان آخر کلام اينکه آيا در ديار فرنگ واقعا قحط النسا بوده که از اين جنده خانم - به معناي واقعي کلمه - استفاده شده يا اينکه هدف همان ايجاد تغيير در ذهنيت من و شما بوده که : يارو جنده است که باشد به من و شما چه مربوط است؟


براي ديدن کليپ اينجا را فشار دهيد.


خامنه اي نقطه چين

از روبرو مثل گوساله ميراند. از خط وسط گذشته و پايش را گذاشته روي گاز و راه بندان طرف مقابل را دارد دودره ميکند و به زرنگي اش هم لابد ميخندد و انتظار دارد که من هم کنار بروم چون هي دارد چراغ ميزند.

مثل يک بچه سبزي پر رو که حاضر نيست با روز کنار بيايد ؛ کنار نميروم و شاخ به شاخ همديگر را نگاه ميکنيم. مسافر کش خطي است و مسافران روي صندلي عقب وارفته اند و شايد هم ته دلشان خوشحالند که راننده تيز و بزي گيرشان آمده که با زرنگي ميتواند زودتر برساندشان به مقصد.
سرانجام ميروم کنارش و سرم را از پنجره ميکنم بيرون که : " خامنه اي . . . . ".
يارو بد جوري از تشبه به خامنه اي شرمناک ميشود و سرش را پائين مياندازد و من لبخند گشاد مسافران را روي صورتشان حس ميکنم که ديگر خسته و وارفته نيستند.

مضاعف

ديگه رسما حوصله مان سر رفته.
مائي که به خاطر فشارهاي کاري و تنگي زمان پروژه ها زماني از خروس خان تا بوق سگ مجبور به حضور در دفتر بوديم و جز براي خواب ، اجبارا به خانه نمي رفتيم ، حالا رسما و عملا بيکاريم.
بيست و پنج در صد از مهندسان و نقشه کشان "رليز" شده اند ( خودماني اش ميشود اخراج) و مائي که هر کداممان در آن واحد سه يا چهار پروژه را هندل ميکرديم حالا داريم با تخمهايمان بازي بازي ميکنيم که آيا فلان پروژه مملکت نصيب کدامين شرکت مهندسي ميشود تا مهندسين شرکتهاي رقيب بروند مسافرکشي و صبط دزدي. با اين روند تورمي مملکت که مد نظر ننه جون مهدي خان کروبي هم هست دريافتي ماهانه ما تقريبا نصف شده و تازه باز هم خدا را شاکريم که اخراج نشده ايم !

پي آمد اخراج همکاران مازاد بودن سخت افزارها نسبت به آدمهاست و نتيجتا اضافه شدن يک مونيتور ديگر روي ميز بنده که با يکي فيس بوکم را چک کنم و با ديگري وبلاگم را. حسن ديگر اخراجشان اين است که جاي پارک وافر است و نيازي نيست به دوبله پارک کردن.

اما پي آمد فلسفي اين بيکاري اين است که ذهن آدم ميرود جاهايي که نبايد برود. مثلا ياد بيحکمتي اين خداوند چلمنگ مي افتد که پيش بيني نکرده بود که بايد براي همچين سالي به جاي دو تا تخم چهار تا خلق کند.

اين ويزاي ما کي مي آيد برويم دنيا را بترکانيم؟

گربه هه

اصلا به ما چه که گربه ها ميل دارند کارهاي بي ناموسي کنند و بچه پس بياندازند و بعد هم ولشان کنند.
داستان از آنجايي شروع شد که همچين اتفاقي افتاد و يکي از خانمهاي همکار خبرش را هم اعلام کرد که سه تا بچه گربه سر راهي در پارکينگ خانه شان ويلان اند و ونگ ميزنند.
قرار شد تا فردا اگر نمردند من يکي شان را مراقبت کنم.
فرداش آمده ميگويد که آن دو تاي ديگرشان نبوده اند - احتمالا ننه شان آمده برده شان - و همين يکي را که مانده بايد ببري تا نميرد. ميگويم "به من چه ؟ خودت ببر" که ميگويد "ميخواستي بيخود حرف نزني" و تنها بچه گربه را با شوخي و خنده ميبندد به ريش ما و خودش ميرود پي کارش. لازم به ذکر که يک گربه ديگر هم چند وقت پيش به رغم مخالفت عيال به فرزندي پذيرفتيم که هم اکنون دارد در خانه سروري ميکند.
گربه اي را که رمق ندارد و در گند و گوهش غرق است و حتي نا ندارد ميو کند بالاجبار مي برم خانه تا نميرد.
صبح برش ميگردانم شرکت و ميگذارمش در ماشين و ساعت ده به آن همکار محترمه ميگويم که گربه هه تو ماشين است برود شيرش بدهد که چند نفري داد و بيداد ميکنند و کولي بازي در مي آورند که "چرا گذاشته ايش تو ماشين؟ ميميره. سگ هم تو ماشين ميميره حالا تو گربه را گذاشته اي تو ماشين؟ آدم يا نبايد مسئوليت قبول کند يا بايد تا آخرش برود !!" من هم که عصباني شده ام صدايم را بلند ميکنم که " به درک ! خوب بميرد!"
ميروند گربه هه را ميآورند و با سرنگ شير ميچپانند تو دهانش و گربه هه در ساعت يک بعد از ظهر رسما ميميرد.
حالا من را به چشم قاتل گربه نگاه ميکنند.
بنده هم رسما حسم اين است که کون لق گربه هه و بقيه شان. مرد که مرد. به تخمم که مرد. ميخواستند خودشان ببرند و گند و گوهش را بشورند و کار و زندگيشان را وقفش کنند.
شما هم اگر ميخواهيد من را محکوم کنيد اول برويد يک گربه مردني اسهال را با پنبه پاک کنيد ببينيد چه حسي دارد بعد بنده در خدمتتان هستم.

زلفعلي

هفت فروردين 89

پري جان ! حکايت کچله است که اسمش را گذاشته بود زلفعلي.
تو اين وانفساي به گا رفتن اقتصاد مملکت که همگي داريم با تخمهايمان بازي بازي ميکنيم آقا دستور همت و کار مضاعف داده.

توقيف اعتماد و ايران دخت

در مورد توقيف ايران دخت من مسئوليتش را در بست قبول ميکنم . عطف به اين و اين. اما توقيف اعتماد اصلا به من ربطي ندارد ها.

تفهيم اتهام

بيست و دوم بهمن ماه 88

اسپري فلفل خورده ، زيپ کاپشن دريده شده و در محاصره پاسداران ولايت و در حال گوگيجه که حالا چه خاکي به سرمان کنيم ، شخصي انگشت سبابه اش را به سمت صورت ما نشانه ميروند و عليه ما شهادت ميدهد که : من اين را ميشناسم ، اين از زمان قاجاريه مزدور انگليسي هاست !!!!!!

اين سينه هاي مرمري

20 بهمن ماه 88



(به دليل کاهش سرعت اينترنت ناشي از برخورد لنگر کشتي به فيبر نوري عکسهاي اين مطلب در فرصتهاي بعدي آپ خواهد شد.)



پري جانم:
عرض شود که در السنه ماضيه که ما در عنفوان شباب بوديم که اينترنت نبود! فوقش يک کاغذ اخباري بود که ميرزا صالح خان شيرازي ماهي يکبار به امر دربار ميچسباندش بيخ ديوار. مثل حالا نبود که هر ننه قمري و گروهبان قندلي براي خودش وبلاگ بزند و تاربنماياند و في اليوم ده بار آپش کند و اسلام و مسلمين را بيندازد به ورطه خطر.

القصه بعد از کاغذ اخبار ما به يک دفعه عيون گشوديم و ديديم که اي دل غافل ! دوم خرداد شده و بهار مطبوعات شده و ژورناليسم سياسي غوغا ميکند و رهبري ميلرزد. در آن ايام نميدانم چه حکايتي بود که ما هرچي ميخوانديم درش تخته ميشد! کار به جايي رسيد که ما محض خاطر جماعت ميزا بنويسان و روزينامه نگاران گفتيم يک چند صباحي عينک را غلاف کنيم و بيخيال جرايد شويم باشد که آنان را از نان خوردن نيندازيم.

ايام گذشت و 22 خرداد شد. گويا مملکت کمي تا قسمتي به لرزه در آمده بود و ما بيخبر بوديم ! گفتيم برويم چندتا جريده ابتياع کنيم ببينيم دنيا دست کيست که ديديم اوهوووووو!!!! چقدر مهناز افشار !! اوهووووو!! چقدر ليلا بلوکات !!!!! چقدر استفاده ابزاري از زن!!!! دهه اين خانومه کيه کون لختشوگذاشته رو تهران و حرکات موزون ميکنه ! به به ! به به! من چقدر خوشبختم همه چيز آرومه !!!! هيچ خبري هم از ژورناليسم سياسي نيست.






گفتيم حالا که اينجوري است ما همان برويم وبلاگ بخوانيم . کليک اول را که زديم ديديم اينه:






کليک دوم را که زديم ديديم اينه:



کليک سوم را که زديم ديديم فيلتره.



وبلاگ چهار م را که کليک نموديم صاحابش اوين بود!



اي بابا ! اين چه نحسي است که ما داريم؟ برويم کشکمان را بسابيم و وبلاگ خواني را بگذاريم کنار ! باز ما هرچه خوانديم تخته شد؟



انشاالله در رجوع مجددمان ، وبلاگها سرشار باشند از مهناز و ليلا و جنيفر و لاغير و دل رهبري شاد شود.



آدم ياد آن شعار معروف مي افتد که :



اين سينه هاي مرمري هديه به بيت رهبري

به روحش صلوات

پری جان!

ما که پیر شدیم و خرفت اما از تو که جوانی میپرسم این غیر منطقی است که من به خاطر داونلود نشدن یک فایل شش مگی به روح این سید علی هی صلوات میفرستم؟

من و پري و رفيق بد و دهه فجر

سيزدهم بهمن ماه هشتاد و هشت
و خوب صد البته اگر از آنهايي که به راه خلاف رفتند و بعد نادم شدند بپرسيد که چي شد که اينجوري شد ، حکما يکي از اصلي ترين و دم دست ترين دلايلشان اين است که : رفيق بد.
و اليوم ، يکي از همين رفقاي ناباب در سر راه ما قرار گرفت و مايي را که به حکم جبر روزگار وبلاگمان به باد فنا رفته بود و در ترک بوديم و داشتيم نان و ماستمان را در گوشه عزلت ميخورديم به جنس نابي و ذغال خوبي فريفت و به قول خودش با دم مسيحايي اش روح مرده وبلاگ پرشين بلاگمان را در کالبد بلاگ اسپات دوباره دميد که الهي خدا از سر تقصيراتش نگذرد و هرچه مثقالا ذره شرا يره. الهي آمين.
و البته لازم به ذکر است که رنگ آميزي در وديوار و لينک و پينکش را هم هنوز تمام نکرده و هنوز اينجا بتا ورژن است باصطلاح. متن و موتنش با من است و قر و فرش با او.
فلذا پيشاپيش ما مسئوليت هر پي آمدي از جمله توهين به ولايت و شاشيدن به امنيت و دوپهلو حرف زدن نخبگان و سانديس خوردن پخمه گان و غيره را مستقيما حواله ميکنيم به خود مزدور دست نوشته هايش که مسلما آن "دست" دستنوشته هايش يکي از همان دستهاي نيمه پنهاني است که البته روزنامه وزين و محترم کيهان هنوز وقت نکرده تا دستش را رو کند اما از آنجايي که وبلاگش فيلتر است لابد حکما يک ريگي به کفشي ، يک ککي به تنباني و يک کرمي به جايي اش بوده که فيلترش کرده اند وگرنه چرا رجا نيوز فيلتر نميشود؟ و تازه برود خدا را شکر کند که زورشان به بلاگر نرسيده تا مثل پرشين بلاگ " من و پري " را کلا پاک کنند انگار نه انگار که خاني آمده و خاني رفته.
در هر حال اين وبلاگ هنوز هم قرار است وبلاگي خصوصي باشد بين من و پري و از شما چه پنهان به محض اينکه اين دستنوشته هاي معلوم الحال ليبرال يک ثباتي در اينجا برقرار کرد و نظام را مستقر نمود و ما قدرت را به دست گرفتيم کعينهوا رابطه امام راحل امت و بازرگان معلوم الحال ليبرال دمار از روزگارش در ميآوريم تا او باشد که در آستانه سي و يکمين ايام الله فجر بيايد و بخواهد انقلاب سبز مخملين نرم بکند از طريق احياي وبلاگهاي به گا رفته در کالبد جديد.

ایران دخت

در نبودن "زنان" شهلا شرکت و در جای خالی چهارچوب قرمز رنگ اشپیگل و تایم گونه " شهروند" ، ناخوداگاه " ایران دخت " ترا جذب خود میکند با نامش و چهار چوب قرمزش.

و به شناسنامه مجله که نگاه میکنی و نام محمد قوچانی را میبینی و مریم باقی را میفهمی که راه به بیراه نبرده ای. مجله ای که بسیار شبیه است به شهروند و ته سایه ای دارد از زنان.

خدا اخر و عاقبتش را به خیر کند ان شاالله.

بانکوک

بانکوک شلوغ است و پلوغ است و پر ترافیک. انگاری تهران خودمان در اطراف توپخانه و شوش منتها با اتومبیلهای رنگارنگ و رانندگی آدمیزادتر. بجز اتوبوسهایشان که اگر میخواهید سوارشان بشوید باید در حال حرکت بالا بپرید و در حال حرکت به بیرون بجهید !!!

اگر کرم خرید کردن ندارید و از دیدن معابد خوشتان نمی آید کلا بی خیال بانکوک شوید.

بدون شرح



بدون شرح

خریت که شاخ و دم ندارد

یکم :

اینکه میگویند خر شاخ و دم ندارد از آن حرفهای گهربار است.

الاغی که در ازمنه ماضیه در سایه سحاب دیکتاتوری سردار تکریتی قادسیه حتی جرات عر و عر نداشته به یمن همین دموکراسی اهدایی غربی ، کفشش را حواله رئیس جمهوری میکند که به او هنر عر و عر را ارزانی داشته.

حالا ان به جهنم ،

اینکه میگویند خریت شاخ و دم ندارد واقعا از ان حرفهای گهربار است.

در همین تجریش خودمان احمار، مسابقه کفش پرانی برگذار کرده اند آنهم به چهره کی؟ اوبامای بدبخت!! همانی که قرار است همانند کلینتون بر چهره جنگ طلبی بوش خط بطلان بکشد و فقط رئیس جمهور امریکا باشد به جای رئیس جمهور جهان.

و حالا اگر او هم خری باشد همانند اینهاو زعمایشان لابد باید عکس العملش این باشد که : دهن این امت حمار را باید گائید بس که حمارند!!

فکرش را بکن چه حالی میکنند جماعت جهود از پرتاب کفش به چهره اوباما و ملک فهد و حسنی مبارک در تجریش ایران.

به جان خودم ان موساد اصلا لازم نیست پولی خرج کند برای ایجاد تفرقه در ملت حمار. اینها خودشان مشفول و مشعوفند از جفتک پرانی.

دویم:

این جملات ذیل در راستای ارسال کشتی جنگی جهت محافظت از کشتی هدایای مردم ایران به مردم غزه از وبلاگ ملا حسنی نیست. از روزنامه رسالت است:

کشتی اعزام شده نباید بدون اسکورت به سمت غزه می‌رفت، اکنون که رفته لازم است همان کشتی یا کشتی دیگری را با اسکورت قایق‌های توپدار و سریع‌السیر نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران اعزام کنیم تا امنیت محموله را در مواجهه با اولا دزدان دریایی و ثانیا با رژیم اشغالگر قدس که مانعی برای امدادرسانی ایجاد می‌کنند، تامین نماییم.

کشتی اعزامی دوم همراه با 4 اسکورت در اطراف باید در مسیر آب‌های بین‌المللی حرکت کرده و در این مسیر هر مانعی را با استفاده از مشت آهنین سلاح‌های قایق‌های تندرو از سر راه بردارد.

نگارنده یقین دارم که ارتش رژیم صهیونیستی که بعد از 33 روز نتوانست حریف حزب‌الله لبنان شود و 21 روز است که تک‌تیراندازهای حماس گردان گردانش را در حومه خان‌یونس زمین گیر کرده‌اند اگر از عزم و اراده شهادت‌طلبانه سربازان امام زمان مستقر در قایق‌های تندرویی که کشتی حامل دارو و غذا را اسکورت می‌کنند آگاه شوند فرار را بر قرار ترجیح خواهند داد.

به فرض ممانعت، در نبردی جانانه با قایق‌های اسکورت ماموریت خود را در رساندن کشتی‌ به ساحل غزه به نحو احسن انجام می‌دهند و تا مرز شهادت می‌جنگند یا در این درگیری منطقه‌ای پیروز می شوند و یا به لقاءالله می‌پیوندند.

قهقهه

خرید در تایلند

یکی از موضوعات سفر به تایلند معمولا خرید کردن است.خمیازه

بهترین مکان برای خرید بانکوک است. قیمتها در پوکت با قیمتها در بانکوک تفاوت فاحش دارد. قیمتها در پاتایا نیز از بانکوک بالاتر است.

اگر شما کرم تماشای ویترینها هیپنوتیزمو خرید کردن دارید ،برای خرید در بانکوک میتوانید به فروشگاهها و SHOPING CENTER های محله "پراتون امPERATUN AM" سری بزنید و وقتتتان را آنجاها تلف کنید. اما توصیه من این است که پولتان را آنجاها حرام نکنید. این مراکز شیک و پیک فقط به درد تماشا و انتخاب جنس و براورد قیمت میخورد. بعد از اینکه قیمتهای اجناس در این فروشگاهها دستتان آمد خرید خود را از ساعت 8 شب به بعد از دستفروشهای کنار خیابانها بکنید و چانه زنی را هم فراموش نکنید.

به قیمت روی اجناس توجه نکنید این قیمتها فقط برای فریب شماستهورا. یک ماشین حساب همراه داشته باشید و قیمت هر کالا را ضرب در 0.35 کنید!! و به فروشنده نشان دهید. فراموش نکنید که این کار را با لبخند نیشخندو ملایمت انجام دهید و نه مثل ایران با گردن کلفتی که : مرتیکه چه خبرته مگه سرگردنه است!!!عصبانی فروشنده هم یا قیمت شما را قبول میکند -که در این صورت مطمئن باشید بازهم سرتان کلاه رفته هورااما راه برگشت ندارید مگر اینکه خیلی پر رو و نامرد باشید و بزنید زیر حرف خودتان.- یا هم معمولا رقم جدیدی را پیشنهاد میکند و این روال تا رسیدن به توافق طرفین ادامه پیدا میکند. در صورت عدم توافق اگر هم راهتان را بگیرید و بروید معمولا فروشنده دوباره صدایتان میزند و رقمش را تعدیل میکند. بازنده یک جفت کفش به رقم 2000 بات به همین روش به قیمت 700 بات خریداری شد.

اگر فروشنده ای هم از قیمت اولیه شما عصبانی شدکلافه خوب به درک! روش خودتان را عوض نکنید. در فروشگاهی دیگر مطمئنا همان جنس را میتوانید پیدا کنید ، اینبار رقم پیشنهادی را کمی بالاتر ببرید.لبخندیادتان باشد تخفیف گرفتن از بانوانقلب تایلندی راحت تر است. مردان تایلندی سبزچون خیال میکنند شما برای گائیدن مادر و خواهرشان به انجا رفته اید کمی پرخاشگرترند اما در هرصورت یادتان باشد تایلند یعنی سرزمین لبخند.خنده

تایلند

یکم :

عطف به مطلب دوم تیرماه دوباره پول این مملکت را صرف آبادانی بلاد کفر کردیم.شیطان

و چون مطالب آنچنان مفیدی درباره سفر به بلاد خارجه در تارنماها و وبلاگها پیدا نکردیم لذا تجربیات سفر خودمان را اینجا خواهیم نگاشت تا بلکه عبرت سایرین شود لبخند

دویم:

فعلا حالش را هم نداریم باشد برای فردا.زبان

تایلند - چگونه تور رزرو کنیم

اگر موضوع سفر شما تایلند است یک اصل اساسی را باید از همین تهران مد نظر داشته باشید: چانه زنی!

این چانه زنی از همان اژانسی که برنامه سفر شما را می چیند شروع میشود خصوصا اگر شما بخواهید مختصری تغییرات در برنامه سفرتان بدهید آژانس بازی با قیمتها را شروع میکند و اخرش میبینید که کلاه سرتان رفته. نمونه اش اینکه ما برای 7 شب اقامت در هتلهای چهار ستاره پوکت و بانکوک نفری یک میلیون و دویست و پنجاه هزار تومان پرداختیم و در تایلند فهمیدیم که برخی دیگر برای ده روز بانکوک ، پاتایا و پوکت همین مبلغ را پرداخته اند!!

موضوع دیگر این است که مهم نیست شما تورتان را از کدام آژانس رزرو میکنید. در نهایت در فرودگاه بانکوک آژانس پرنسس شما را تحویل میگیرد. به عبارت دیگر تمام آژانسها به عنوان کارگزار آژانس پرنسس فعالیت میکنند و اختلاف قیمتها فقط به در صد کارمزد آژانسها و میزان دندان گردی آنها بستگی دارد. بر این اساس با توجه به اینکه ما در تهران با آژانس " آهنگ پرواز" سفر کردیم شما دور این یکی را خط قرمز بکشید و بروید سراغ آژانسهای دیگر.

در اولین تماس با آژانسها پس از اطلاع از قیمت پیشنهادی، اطلاعات هتلهای پکیج را جویا شوید. با جستجو در اینترنت با حال و هوای هتلها آشنا شوید و بعد در تماس با دیگر آژانسها و ارائه اسامی هتلهای مد نظر خودتان قیمتهای آژانسهای مختلف را مقایسه کنید.

در مورد وضعیت هتلهای تایلند و هتلهای مورد توصیه بعدا خواهم نوشت.

هیچ

چرا کمی وقت صرف خودم نمیکنم؟

چرا خودم را وقف پروژه کرده ام؟

آخرش که کسی دستت درد نکند نمی گوید. سکه ای کف دستت نمی گذارد.

فقط کرم ، کرم کار است؟

موهایم سفید شده ! پری بزرگ شده !

و هیچی به هیچی.